Ramazan Bayramı’na eksik sofralarla giren depremzedeler, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte mezarlıkların yolunu tuttu. Ellerinde çiçekler, dillerinde dualarla kabir başına gelen vatandaşlar, kaybettikleri yakınlarını anarak gözyaşı döktü. Kimi mezar taşına sarıldı, kimi uzun süre sessizce dua etti, kimi ise yaşadığı acıyı anlatacak kelime bulamadı.

Malatya Şehir Mezarlığı’nda bulunan deprem şehitliği ise en yoğun ziyaret edilen yerlerin başında geldi. Mezarlıkta Kur’an-ı Kerim okunup dualar edilirken, zaman zaman yükselen hıçkırıklar yürekleri dağladı. Her mezar taşının ardında yarım kalan bir hayat, yarım kalan bir bayram vardı.

Kimi eşini, kimi evladını, kimi anne ve babasını, kimi ise tüm ailesini toprağa vermenin derin hüznünü yaşadı. Bayram sabahı olması gereken neşe yerini sessizliğe ve gözyaşına bırakırken, depremzedeler bu bayramda da ilk ziyaretlerini kaybettikleri yakınlarına yaptı.

Yağmura aldırış etmeden mezarlığa gelen vatandaşların gözyaşları zaman zaman yağan yağmurla karıştı. Islanan mezar taşları, sanki dinmeyen acının bir yansıması oldu. Aradan geçen zamana rağmen yüreklerdeki yangının sönmediği, bayramın ise birçok aile için artık sadece bir hatıradan ibaret kaldığı görüldü.

Depremin bıraktığı derin izlerin hala silinmediği Malatya’da, bu bayram da sevinçten çok hüzün hakim oldu. Mezarlıkta yükselen dualar, kaybedilen canların unutulmadığını bir kez daha gözler önüne serdi.